Francis Cabrel

Je naakte lijfje op het grind

Door je verwarde haren waait de wind

Als de lentezon die op mijn huid brandt

Een uit een kistje gevallen diamant

De schuilplaats die ons geheim bewaart

Wordt enkel door het licht ontwaard

Je handje dat tussen mijn vingers glijdt

Ik heb je lief, nu en voor altijd

 

En waar je ook zult gaan

Mijn liefde zal er altijd zijn

In elk hoekje van je bestaan

Elke droom, twijfel of pijn

Een regen van liefde, puur en fris

Die alleen voor jou bestemd is

De hemel beweert dat hij weet wie je bent

’t is vast omdat hij je schoonheid herkent

De hemel, op afstand, laat zich met niemand in

Maar is gevangen in jouw web, als een weerloze spin

 

De wereld is zo in berouw gehuld

Zo veel beloftes, zo veel schuld

Voor mij is er slecht één ding om voor te leven:

De liefde die je altijd zal geven

En waar je ook zult gaan

Mijn liefde zal er altijd zijn

In elk hoekje van je bestaan

Elke droom, twijfel of pijn

Een regen van liefde, puur en fris

Die alleen voor jou bestemd is

 

Samen gaan we het leven tegemoet

In onze ogen schijnt dezelfde gloed

Voor dit leven en dat van hierna

Ben jij de reden waarom ik besta

Ik zal jouw portret door de wereld laten reizen

Het schilderen op het plafond van alle paleizen

Op alle muren die ik vind

En eronder zal ik schrijven, mijn kind

Dat alleen het licht onze gebaren kent…

 Mijn hand die de jouwe vasthoudt

Weet dat ik altijd van je houd

1 vote. Average rating: 5.00 / 5.